ถ้าคนเราได้ยินคำบางคำ ประโยคบางประโยค แล้วนำมาคิดต่อ แล้วได้ข้อคิดที่เป็นประโยชน์กับตัวเองได้อย่างนี้ก็ดีสินะ

          เป็นเรา ถ้าได้ยินคำตอบว่า ยางลบมีไว้ เพราะคนเราทำผิดพลาดกันได้ ก็คง รู้สึกว่า อืม เข้าใจคิด แล้วะคงไม่ได้คิดอะไรต่อ

         ประโยคที่ชอบที่สุด และรู้สึกว่า เออ คิดต่อได้ไงเนี่ย ก็คงเป็นประโยคที่ว่า

     "เราไม่ควรใช้ยางลบหมดก่อนดินสอ เพราะนั่นอาจหมายความว่า เรากำลังทำผิดซ้ำๆ จนความผิดนั้นอาจสายเกินแก้"

         แต่จริงแล้ว ถ้าคิดต่อจากเค้าอีกที  ความคิดคิดเค้าก็จริงนะ เราควรพยายามทำผิดพลาดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ ก็ต่อเมื่อ เราพยายามคิดก่อนที่จะทำลงไป มีสติ ไม่ประมาท

          ยกตัวอย่างง่ายๆ  ถ้าสมมติว่า ถ้าเราพยายามจะเขียนคำๆนึง แล้วเขียนยังไงก็ผิด ต้องลบแล้วลบอีกหลายรอบ ถึงแม้เราจะเอายางลบมาลบออก แต่มันก็ยังทิ้งรอยที่เราเขียนไว้เสมอ ยิ่งลบตอนเกิดจากการเขียนซ้ำหลายครั้ง ก็ยิ่งเห็นรอยชัดขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนลบไม่ออกนั่นเอง 

         มันก็เหมือนกับเวลาเราทำใครโกรธหรือเสียใจ ถ้าเป็นครั้งเดียวหรือ 2 ครั้ง การให้อภัย อาจลบความผิดนั้นออกไปจากใจคนที่รู้สึกโกรธหรือเสียใจได้ อาจทำให้ความรู้สึกดีๆที่คนนั้นมีให้ยังเหมือนเดิม เหมือนเอายางลบมาลบคำที่เขียนผิดในครั้งแรกๆของการเขียน มันก็ยังลบได้สะอาดไม่มีรอย  

        แต่ถ้าทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า การอภัยหรือยกโทษให้อาจทำให้ความผิดเหล่านั้นเหมือนหายไป แต่มันได้ทิ้งรอยไว้ในใจของคนนั้นแล้ว ทำให้ความรู้สึกดีๆที่มีให้อาจไม่เหมือนเดิม และรอยจะยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ

        จนถึงวันนึงที่ไม่มีทางใดที่สามารถจะลบมันออกไปจากใจเค้าได้       

เมื่อนั้น

"เราจะเสียความรู้สึกดีๆ จากคนๆนึงที่มีให้เราไปอย่างเรียกมันกลับคืนมาไม่ได้"

        แสดงให้เห็นว่า ถ้าเราทำผิดพลาดอยู่เรื่อยๆ ต่อให้เรามียางลบที่ดีที่สุดอยู่ ก็ไม่สามารถลบมันออกได้ เพราะมันชัดเจนได้เองโดยไม่ต้องเขียนลงไปใหม่ หรือทำผิด

       เพราะฉะนั้น จงตั้งอยู่บนความไม่ประมาท ดูแลคนที่คุณรัก และคนที่รักคุณให้ดีๆ อย่าปล่อยให้มันเกิดคำว่า   "สายเกินไป"

เพราะคำนี้จะเป็นคำที่คุณจะเสียน้ำตาให้กับมันมากที่สุด เชื่อหรือไม่ก็ลองคิดดู

ป.ล. เอาแค่นี้ละกัน เขียนอาจไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เผอิญรีบ นี่เอาช่วงเวลาที่ควรจะทำงาน มานั่ง up blog ซะงั้น